uzun zaman yazmayınca nasıl başlayacağını şaşırmak, e dolayısıyla kendini fazla ciddiye almak!
epey oldu, 1 seneden fazla, kendisiyle konuşarak başlamalı işe insan.
hissettiğim hiçlik içinde fazla cümle kurmaktan kaçındığım donemler bunlar. kooca boşluk, içinde en tepeden- belkitanrınınyanından süzülen bir tüy gibi, yonsüz, yansız, kimsesiz. oldukça ozgür, meraklı, sorgusuz zamanlar. iyi bir insan olmaktan çıkmışken debelenmeler bunlar.
atlatıyorum hayatı üstümden, ip altımda, ben tepede, zıpla!
atılıyorum hiç bilmediğim şeylere, biri var yanımda, biri yok yanımda!
atılıyorum başka hayatlardan, soru sormadan, bilerek, isteyerek!
atışıyorum biriyle sürekli, oldukça hoyrat. -tanrım bugün beni sev!
bunlar gibi alık alık bakıyoruz birbirmize.
ben bu yazıyı sana yazdım lan.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder